مدیتیشن چیست ؟

برای مدی تیشن که درفارسی معمولا مراقبه خوانده می شود ؛ تعاریف بسیار متنوعی ارائه شده وتکنیک های بی شماری تحت این عنوان عرضه شده است ؛ به علت ذهنی بودن تمرینات وتجربیات وابسته به مراقبه شاخص های عینی دست اولی برای تمیز آن ازدیگر فعالیت های ذهنی نداریم ؛ به همین دلیل است که این تعریف گاهی تنها تجربه هشیاری ناب ؛ یعنی هشیاری منفک از فعالیت های شناختی   وبدنی راشامل می شود وگاه تمرینات تن آرامی ( Relaxation  ) تصویر سازی ذهنی GAL  ؛ تمرینات حرکتی نراقبه یی وحتی خودهیپنوتیزم راهم در بر می گیرد ؛ گاهی مراقبه به عنوان یک حالت از هشیاری وگاه به عنوان فرایند وتکنیک رسیدن به یک حالت خاص از هشیاری ویا یک مهارت ویژه ی ذهن – بدنی ؛ تعریف شده است ؛

مکتب های گوناگون شرقی مانند ویپاسانا ( vipasana ) ؛ تی ام(Meditaion (Transcendental) ؛ ذن ( zen ) تانترا( Tantra)

وتصوف (sotism) افق های گوناگون روان شناختی وهستی شناختی رابرای این حالت ( تکنیک ) ذهنی ترسیم نموده اند که در قالب روان شناسی های بومی ( Tndigenus psychologies ) مجال پژوهش های بسیاری دارند و برغم مطالعات روانشناسانه وفیزیولوژیک بسیاری که در پنجاه سال وبه ویژه ده سال اخیر صورت گرفته است ؛ هنوز موضوعاتی بکر ودر خور تامل به حساب می آیند ؛

اخلاق علمی وپزشکی ایجاب می کند که تنها چیزی برای فرد تجویز شود که سالم بودن ؛ مقرون بودن و اثربخشی آن به اثبات رسیده باشد وبتواند درسیستم سلامتی در هماهنگی بادیگر تدبیرها واجزا عمل کند ؛