کانون قدرت انرژی آلفا

 تفاوتهای مراقبه قالبی با غیر قالبی ؟

مراقبه های غیر قالبی ( lnformal ) به همان اندازه مهم هستند اگر چه مشخصات دقیق نوع غربی راندارند این نوع مراقبه در طول روز انجام می شود به این صورت که فرد سعی می کند به همه ی اعمال و رفتار ؛ احساسات وتجربیات خود بدون ارزیابی و قضاوت کردن ؛ فقط آگاه باشد درنتیجه اعمالی که کعمولا به صورت خود به خود ی واز روی عادت انجام نی شوند به هنگام مراقبه ؛ آگاهانه انجام می گیرند : به عغنوان مثال وقتی درحال خوردن غذا هستیم می توانیم به تک تک مراحل جویدن غذا آگاه باشیم ؛ در نتیجه نسبت به فرایند خوردن غذا آگاهی کامل پیدا می کنیم ؛ کارهای دیگری هم چون شستن ظروف ؛ رانندگی و.... می تواند به صورت مراقبه غیر قالبی انجام گیرند در واقع هر چیزی می تواند با آگاهی فرد نسبت به انجام آن توام باشد واین بستگی به توانایی فرد درهدایت توجه خویش دارد :

 انواع تکنیک های مراقبه به دو گروه اصلی تقسیم می شوند ؟    

1- مراقبه های تمرکزی ( concentrative)                                       

2- مراقبه اندیشه ور ( mindfulness )

درگروه اول هنگام مراقبه روی موضوع خاصی تمرکز می شود و دامنه آگاهی محدود به آن موضوع می شود ؛ موضوعاتی که معمولا روی آن تمرکز می شود عبارتند از تنفس ؛ اعضاء بدن ؛ مانترا ؛ یک کلمه خاص ویا یک صدای خاص ؛ درگروه دوم فرد می کوشد توجه خود را به تمامی آنچه دردرون یا محیط اطراف رخ می دهد معطوف کند ودر عین حال به هیچ کدام از این وقایع نپردازد وآن ها را مورد ارزیابی قرار ندهد در این فرایند فردی که مراقبه می کند می تواند نسبت به افکار غیر ارادی وناخوداگاه ؛ رفتارها وهیجاناتی که اغلب با ترس واضطراب بروز می کنند آگاهی   کامل پیدا کند ؛ در اثر توجه به وقایعی که در هر لحظه رخ می دهند سرانجام آگاهی فرد نسبت به خود وپیرامون خود پرورش می یابد ؛ گرئه دیگری از انواع مراقبه قالبی وجود دارد که به نام مراقبه تاملی

(contemplative)

نامیده شده است در این نوع مراقبه فرد خود رادربرابر نیروی بزرگتر مثل ناخوداگاه ویا خداوند تسلیم می کند واز او پرسش ها وخواسته هایی راطلب می کند ودر نتیجه به نوع جدیدی از ادراک بینش وعملکرد دست می یابد مانند مراقبه های مذهبی وگروهی :  

تفاوت های مراقبه باروش های تن آرامی چیست ؟

تاکید مراقبه برتکامل یافتن قدرت درک وفهم از طریق پرورش آگاهی ؛ شعور وخلاقیت است درحالی که هدف روش های تن آرامی صرفا کاهش واکنش های عصبی خودکار وانگیزش ( Arousal) است بدون تاکید برپرورش آگاهی ؛ تن آرامی اغلب همراه انجام مراقبه اتفاق می افتد ولی بر عکس آن صادق نیست ؛ تن آرامی یک تکنیک است . وسیله یی که هنگام وضعیت های خاص مثل استرس واضطراب می تواند به کار برده شود . در حالی که مراقبه در قواقع یک روش زندگی است :

هدف از مراقبه چیست ؟

قصدونیت اصلی در مراقبه بیدار شدن از یک وضعیت نیمه خوداگاه ودرک خویشتن است معمولا مردم زندگی خود را می گذارانند بدون اینکه در آن حضور داشته ویا نسبت به عمل کرد خود آگاه باشند . یعنی فعالیت های آنها غیر ارادی ؛ خودکار و رویا گونه است ؛ مراقبه با ایجاد انتظام آگاهی به فرد می آموزد درطول زندگی توجه وآگاهی خویش را حفظ کند ودر نتیجه برای رسیدن او به صداقت ؛ آگاهی وهشیاری خالص راه را هموار می کند . در یک زمینه مذهبی – معنوی ؛ مراقبه به عنوان وسیله ای است برای تکامل بینش وآگاهی ؛ پالایش خویشتن ( کاستن طمع – آزمندی ؛ خشم وخودپسندی ) تمرکز وآرامش وهمچنین ابزاریست برای تغییر نگرش فرد نسبت به جهان وتکامل احساسات یکی شدن با خویش ؛ دیگران ؛ طبیعت وهستی »: